ارومیه  طنز یا اورمیه طنزه

دستکاری در شعر (با اجازه خواجه حافظ شیرازی) یارب این نو گل خندان که سپردی به منش پیرزالی است که دندان نبود در دهنش گرچه از کوی وفا گشت به صد مرحله دور گو به من بد نکند تا نزنم تو دهنش گر به سرمنزل سلمی رسی ای باد صبا خاک بنما به سرو هیکل پر چانه زنش به ادب نافه گشایی کن از آن زلف سفید موی ژولیده او را همه بر هم مزنش گو دلم حق وفا برخط وخالت دارد گرکمی پیش بیامد دو سه تا چک بزنش در مقامی که به یاد لب او می نوشند زهر ماری است که می آمده اندر سخنش هر که ترسد...

گران هر چه را خواهی در این دوران ، گران گوشت گاو و گوشت گوسفندان ، گران کلّه پاچه قلوه و پپّ و جگر هر چه نا آویزو آویزان ، گران از شکمبه، کُرک و پوست و پشم ها گردن و سردست و گوشتِ ران ، گران مرغ و ماهی موز و کیوی و برنج ارده شیره ، فندق و فنجان گران از ویزیت و آزمایش هم دوا بستری گشتن زهول جان ، گران از گلو بند گُلی تا کفش و کیف ریمل و رنگ و مشِ مامان ، گران اکبرو بی پول مانده یال غوز اوگذشت از دلبرش چون جان ، گران اصغرو چادر زده توی زمین ساخت و سازش...