جان می دهم از بهر تنِ یارانه

جان می دهم از بهر تنِ یارانه عاشق شده ام بر تومن یارانه ژولیده شده موی من امروز عجیب مانند به موی فَشَن یارانه گر رانده شدم از درِ او با اجحاف هرگز نروم انجمن یارانه ارکستری اگر راه بیندازد او من هم بشوم طبل زن یارانه امروز که سبزیم ز گلزار رُخَش سازیم چرا، در چمن یارانه هرگز نزنم پُک به همان سیگاری در آن نبود از توتون یارانه تقصیر خودت بود که جا ماندی تو دستت نرسد بر بدن یارانه هم دوغ بخور ماست و پنیر و اسپار هم کشک و کره از لبن یارانه آن چربی لقمه مان ارومیه  طنز یا اورمیه طنزه ...